Jesień to bardzo dobry moment na sadzenie wielu roślin, które zakwitną wiosną. Chłodniejsza gleba, większa ilość wilgoci i okres zimowego spoczynku sprzyjają ukorzenianiu się cebul oraz przygotowaniu roślin do kolejnego sezonu. Warto jednak wiedzieć, które gatunki dobrze znoszą jesienne sadzenie i jak przygotować dla nich stanowisko.
Tulipany warto sadzić, gdy gleba zaczyna się wyraźnie ochładzać
To jedne z najpopularniejszych kwiatów cebulowych sadzonych jesienią. Najczęściej umieszcza się je w ziemi od drugiej połowy września do października, a w łagodniejszych warunkach także nieco później, o ile gleba nie jest zamarznięta.
Zbyt wczesne sadzenie w bardzo ciepłej ziemi nie zawsze jest korzystne. Cebule powinny mieć czas na wytworzenie korzeni, ale nie powinny rozpoczynać zbyt intensywnego wzrostu części nadziemnej przed zimą.
Tulipany najlepiej rosną w miejscu słonecznym, na glebie przepuszczalnej i niezbyt podmokłej. Cebule sadzi się zwykle na głębokości około trzykrotnej wysokości cebuli, licząc od jej podstawy.
Narcyzy dobrze posadzić nieco wcześniej niż tulipany
Narcyzy, nazywane też żonkilami, dobrze znoszą zimowanie w gruncie i zwykle sadzi się je od końca sierpnia do września. Dzięki temu mają więcej czasu na rozwinięcie systemu korzeniowego jeszcze przed nadejściem chłodów.
Dobrze radzą sobie na stanowisku słonecznym lub lekko zacienionym. Gleba powinna być żyzna, przepuszczalna i umiarkowanie wilgotna, ale bez długotrwałego zalegania wody.
Narcyzy mogą pozostawać w jednym miejscu przez kilka lat. Z czasem tworzą coraz większe kępy, a jeśli warunki są dobre, wiosną pojawia się coraz więcej kwiatów.
Krokusy są jednymi z pierwszych zwiastunów wiosny
Wiosenne krokusy sadzi się jesienią, najczęściej we wrześniu i październiku. Ich niewielkie bulwy dobrze sprawdzają się nie tylko na rabatach, ale także na trawnikach i pod drzewami liściastymi.
Najlepiej wybierać miejsce, które wiosną jest dobrze oświetlone. Pod koronami drzew liściastych krokusy mają zwykle wystarczająco dużo słońca, zanim na gałęziach pojawią się liście.
Jeżeli są sadzone w trawniku, trzeba później pamiętać o koszeniu. Liście powinny naturalnie zżółknąć, zanim zostaną ścięte, ponieważ w tym czasie roślina gromadzi zapasy na kolejny sezon.
Hiacynty lubią miejsca ciepłe i przepuszczalne
Hiacynty sadzi się zazwyczaj od września do października. Tworzą zwarte, intensywnie pachnące kwiatostany i dobrze sprawdzają się zarówno na rabatach, jak i w bardziej formalnych nasadzeniach.
Najlepiej rosną w miejscu słonecznym, osłoniętym od silnego wiatru. Gleba powinna być żyzna i przepuszczalna, ponieważ nadmiar wody może prowadzić do gnicia cebul.
Przy sadzeniu warto zachować kilka centymetrów odstępu pomiędzy cebulami. Dzięki temu rośliny mają więcej miejsca na rozwój, a kwiatostany nie rosną zbyt ciasno obok siebie.
Szafirki tworzą efektowne, niskie kępy
Szafirki sadzi się jesienią, najczęściej od września do października. Są niewysokie, dobrze znoszą zimowanie w gruncie i z czasem mogą tworzyć coraz większe skupiska.
Najczęściej wybierane są odmiany niebieskie i fioletowe, ale dostępne są również formy białe. Rośliny dobrze wyglądają przy obrzeżach rabat, pod krzewami i pomiędzy wyższymi kwiatami cebulowymi.
Szafirki nie wymagają corocznego wykopywania. Jeśli mają odpowiednie warunki, mogą rosnąć w jednym miejscu przez wiele sezonów i stopniowo się rozrastać.
Przebiśniegi najlepiej posadzić w miejscu lekko zacienionym
Przebiśniegi zakwitają bardzo wcześnie, często jeszcze wtedy, gdy w ogrodzie zalega śnieg. Ich cebule można sadzić jesienią, zwykle we wrześniu lub październiku.
Dobrze czują się w półcieniu, zwłaszcza pod drzewami i krzewami liściastymi. Gleba powinna być próchniczna i wilgotna wiosną, ale nie stale mokra.
Cebule przebiśniegów nie lubią długiego przesuszania. Warto sadzić je możliwie szybko po zakupie, zamiast przez wiele tygodni przechowywać w suchym pomieszczeniu.
Cebulice dobrze nadają się do naturalistycznych nasadzeń
Cebulice to niewielkie rośliny, które bardzo dobrze wyglądają w większych grupach. Sadzi się je jesienią, najczęściej we wrześniu i październiku.
Dobrze rosną pod drzewami, na obrzeżach rabat i w miejscach, które wiosną są jasne, a latem lekko zacienione. Z czasem mogą się rozsiewać i tworzyć naturalnie wyglądające skupiska.
Ich niewielkie wymagania sprawiają, że nadają się także do ogrodów, w których zależy nam na ograniczeniu liczby prac pielęgnacyjnych.
Śnieżniki potrafią zakwitnąć bardzo wcześnie
Śnieżniki, podobnie jak krokusy i przebiśniegi, pojawiają się w ogrodzie na początku sezonu. Ich cebule sadzi się jesienią, najczęściej we wrześniu lub październiku.
Najlepiej prezentują się w większych grupach. Można umieszczać je pod drzewami, przy ścieżkach albo na rabatach razem z innymi niskimi roślinami cebulowymi.
Jeśli stanowisko jest odpowiednie, śnieżniki mogą stopniowo się rozrastać i tworzyć coraz większe kolorowe plamy.
Jesienią można sadzić także lilie
Nie wszystkie lilie sadzi się w tym samym terminie, ale wiele odmian dobrze znosi sadzenie jesienne. Cebule powinny zdążyć ukorzenić się przed nadejściem silnych mrozów.
Stanowisko powinno być słoneczne lub lekko zacienione, a gleba przepuszczalna. Bardzo ciężkie, mokre podłoże może prowadzić do gnicia cebul.
Przy zakupie warto sprawdzić wymagania konkretnej odmiany, ponieważ niektóre lilie różnią się pod względem odporności na mróz i preferowanego terminu sadzenia.
Czosnki ozdobne najlepiej prezentują się w większych grupach
Czosnki ozdobne tworzą charakterystyczne kuliste kwiatostany i dobrze sprawdzają się na nowoczesnych oraz naturalistycznych rabatach. Cebule sadzi się najczęściej od września do listopada, zależnie od pogody.
Lubią miejsca słoneczne i dobrze zdrenowane. Na ciężkiej, stale mokrej glebie mogą rozwijać się słabiej.
Wysokie odmiany dobrze wyglądają pomiędzy bylinami. Ich liście często zaczynają zasychać jeszcze w czasie kwitnienia, więc sąsiednie rośliny mogą częściowo je zasłonić.
Które kwiaty wieloletnie można sadzić jesienią?
Jesień jest dobrym terminem nie tylko dla roślin cebulowych. W tym okresie można sadzić także wiele bylin, szczególnie jeśli pogoda jest łagodna, a ziemia pozostaje wilgotna i niezamarznięta.
Dobrym przykładem są piwonie. Najlepiej sadzić i przesadzać je pod koniec lata lub wczesną jesienią. Kłącza nie powinny znaleźć się zbyt głęboko, ponieważ może to ograniczać kwitnienie.
Jesienią można również sadzić funkie, żurawki, liliowce, floksy czy niektóre odmiany rudbekii. Rośliny posadzone odpowiednio wcześnie mają szansę ukorzenić się przed zimą.
Jak przygotować rabatę pod jesienne sadzenie?
Najpierw warto usunąć chwasty, szczególnie wieloletnie gatunki, które mogłyby później konkurować z młodymi roślinami. Glebę można spulchnić i w razie potrzeby poprawić jej strukturę.
Na bardzo ciężkich stanowiskach warto zwiększyć przepuszczalność podłoża, dodając odpowiedni materiał organiczny lub mineralny. Sam piasek dodany do ciężkiej gliny w niewielkiej ilości nie zawsze poprawia strukturę, więc lepiej pracować nad całą warstwą gleby.
Dojrzały kompost może poprawić właściwości podłoża. Nie należy natomiast kłaść świeżego obornika bezpośrednio pod cebulami, ponieważ może im zaszkodzić.
Jak głęboko sadzić cebulki kwiatowe jesienią?
Popularna zasada mówi, że cebule sadzi się na głębokości około trzykrotnej ich wysokości. Duże cebule tulipanów czy narcyzów trafiają więc głębiej niż małe cebule krokusów albo szafirków.
Na lekkiej glebie można umieszczać je odrobinę głębiej, a na ciężkiej nieco płycej. Zawsze warto też sprawdzić zalecenia dla konkretnego gatunku.
Cebulę układa się częścią spiczastą do góry, a podstawą skierowaną w dół. Jeśli niewielka cebulka zostanie położona lekko na boku, roślina często i tak poradzi sobie z odpowiednim kierunkiem wzrostu.
Czy cebulki trzeba moczyć przed sadzeniem?
Zdrowe cebule większości popularnych kwiatów nie wymagają moczenia przed posadzeniem. Powinny być twarde, bez miękkich miejsc, śladów zgnilizny i rozległej pleśni.
Moczenie nie jest sposobem na uratowanie uszkodzonego materiału. Miękkie, gnijące albo mocno porażone cebule lepiej od razu odrzucić.
Przy zakupie warto również zwrócić uwagę na uszkodzenia mechaniczne. Niewielkie powierzchowne otarcie nie musi przekreślać cebuli, ale głębokie uszkodzenia zwiększają ryzyko problemów po posadzeniu.
Czy po posadzeniu trzeba podlewać kwiaty?
Jeżeli gleba jest sucha, po sadzeniu warto ją umiarkowanie podlać. Wilgoć pomaga cebulom rozpocząć rozwój korzeni jeszcze przed zimą.
Podczas deszczowej jesieni dodatkowe podlewanie zwykle nie jest potrzebne. Nadmiar wody jest szczególnie niebezpieczny na glebach ciężkich i słabo przepuszczalnych.
Najważniejsze jest utrzymanie lekko wilgotnego, ale nie podmokłego podłoża. Cebule nie powinny przez wiele dni stać w wodzie.
Czy jesienne nasadzenia trzeba okrywać na zimę?
Większość popularnych roślin cebulowych dobrze zimuje w polskich warunkach bez bardzo mocnego zabezpieczania. Lekka warstwa ściółki może jednak pomóc ograniczyć duże wahania temperatury.
Do ściółkowania można wykorzystać korę, suche liście albo drobne zrębki. Nie należy tworzyć bardzo grubej, mokrej warstwy, która utrudnia dostęp powietrza.
Szczególnej ochrony mogą wymagać rośliny świeżo posadzone, bardziej wrażliwe odmiany oraz nasadzenia w miejscach silnie narażonych na wiatr i bezśnieżne mrozy.
Jak chronić cebule przed nornicami i innymi gryzoniami?
Tulipany są chętnie zjadane przez niektóre gryzonie, dlatego w ogrodach z takim problemem warto pomyśleć o dodatkowej ochronie. Jednym z rozwiązań są specjalne koszyki do sadzenia cebul.
Koszyk może również ułatwić późniejsze odnalezienie cebul podczas ich wykopywania. Nie daje jednak całkowitej gwarancji ochrony przed zwierzętami.
Narcyzy są zwykle mniej atrakcyjne dla gryzoni niż tulipany. Można więc mieszać różne gatunki na jednej rabacie, zamiast sadzić wyłącznie najbardziej podatne rośliny.
Jak zaplanować rabatę, żeby kwitła przez większą część wiosny?
Dobrym sposobem jest połączenie gatunków o różnych terminach kwitnienia. Najwcześniej mogą pojawić się przebiśniegi, krokusy i śnieżniki, później cebulice, szafirki i narcyzy, a następnie tulipany oraz część czosnków ozdobnych.
Warto sadzić cebule w grupach po kilka lub kilkanaście sztuk. Takie nasadzenia zwykle wyglądają naturalniej niż pojedyncze rośliny rozmieszczone w dużych odstępach.
Można również wykorzystać różnice wysokości. Niskie krokusy i szafirki dobrze wyglądają z przodu rabaty, podczas gdy wysokie tulipany, czosnki ozdobne czy późniejsze lilie mogą znaleźć się w jej dalszej części.
Co zrobić z kwiatami cebulowymi po przekwitnięciu?
Po zakończeniu kwitnienia nie należy od razu ścinać zielonych liści. Roślina nadal prowadzi fotosyntezę i gromadzi w cebuli zapasy potrzebne do wzrostu w kolejnym roku.
Przekwitłe kwiatostany można usuwać, jeśli nie zależy nam na tworzeniu nasion. Liście powinny pozostać do momentu, aż naturalnie zżółkną i zaczną zasychać.
Właśnie z tego powodu dobrze sadzić cebulowe pomiędzy bylinami. Gdy liście tulipanów czy narcyzów zaczynają tracić atrakcyjny wygląd, rozwijające się obok rośliny mogą je stopniowo zasłonić.
Jesienne sadzenie daje możliwość stworzenia ogrodu, który zacznie budzić się do życia już w pierwszych cieplejszych tygodniach roku. Jeśli połączysz kilka gatunków o różnych terminach kwitnienia, rabata może zmieniać wygląd przez całą wiosnę, od pierwszych przebiśniegów aż po późniejsze tulipany i czosnki ozdobne.
Źródło: www.fitandfashion.pl
