trening motoryczny
fot. www.unsplash.com

Trening motoryczny coraz częściej pojawia się w planach sportowców, osób aktywnych i ludzi wracających do regularnego ruchu. Nie jest jednak pojedynczym zestawem ćwiczeń ani osobną dyscypliną. Co to jest trening motoryczny? Najprościej mówiąc, to sposób rozwijania takich zdolności organizmu jak siła, szybkość, moc, koordynacja, równowaga, mobilność czy wytrzymałość. Jego celem jest poprawa jakości ruchu i przygotowanie ciała do wymagań konkretnej aktywności.

Co to jest trening motoryczny?

Trening motoryczny obejmuje ćwiczenia rozwijające sprawność ruchową w sposób zaplanowany i dopasowany do potrzeb danej osoby. W zależności od celu może skupiać się bardziej na sile, dynamice, szybkości, stabilizacji albo wytrzymałości.

U piłkarza trening motoryczny będzie wyglądał inaczej niż u biegacza, tenisisty czy osoby trenującej rekreacyjnie na siłowni. Każda z tych osób potrzebuje innych proporcji poszczególnych zdolności. Piłkarz musi często przyspieszać, hamować i zmieniać kierunek, natomiast biegacz długodystansowy potrzebuje dobrej ekonomii ruchu, odpowiedniej siły i odporności na powtarzalne obciążenia.

Nie chodzi więc o wykonywanie przypadkowych ćwiczeń. Dobrze przygotowany trening motoryczny powinien wynikać z analizy dyscypliny, poziomu zaawansowania, wieku, historii urazów oraz aktualnych możliwości ćwiczącego.

Jak wygląda trening motoryczny?

Typowy trening zaczyna się od rozgrzewki, której zadaniem jest przygotowanie układu nerwowego, mięśni i stawów do większego wysiłku. Mogą pojawić się ćwiczenia mobilizacyjne, aktywacyjne, spokojny trucht, skipy albo ruchy przypominające późniejsze zadania treningowe.

Główna część zajęć zależy od założonego celu. Jeśli priorytetem jest siła, pojawią się między innymi przysiady, martwe ciągi, wykroki, podciąganie, wyciskanie czy ćwiczenia jednostronne. W treningu szybkościowym większe znaczenie będą miały sprinty, reakcja na bodziec oraz prawidłowa technika przyspieszania.

Przy rozwijaniu mocy wykorzystuje się między innymi skoki, rzuty piłką lekarską i inne ćwiczenia wykonywane dynamicznie. Trening może zawierać również zadania stabilizacyjne, pracę nad równowagą, koordynacją oraz kontrolą ruchu.

Nie trzeba jednak stosować wszystkich elementów podczas jednych zajęć. Próba rozwijania jednocześnie każdej cechy często prowadzi do chaosu. Plan powinien wskazywać, które zdolności są obecnie najważniejsze.

Jakie cechy rozwija trening motoryczny?

Jednym z podstawowych elementów jest siła. Pozwala ona skuteczniej przeciwstawiać się obciążeniom i stanowi podstawę wielu innych zdolności ruchowych. Dobrze rozwinięta siła może pomagać zarówno podczas sprintu, jak i przy zmianach kierunku czy wykonywaniu codziennych czynności.

Kolejną cechą jest szybkość, czyli zdolność do wykonywania ruchów w krótkim czasie. Nie sprowadza się ona wyłącznie do biegania szybko po prostej. W sporcie duże znaczenie mają także pierwsze kroki, reakcja na sytuację oraz możliwość gwałtownej zmiany tempa.

Moc określa zdolność do szybkiego rozwijania siły. Jest potrzebna podczas wyskoku, rzutu, mocnego odbicia czy dynamicznego startu. Można ją rozwijać między innymi poprzez odpowiednio dobrane ćwiczenia skocznościowe i eksplozywne.

Ważne są także mobilność, koordynacja, równowaga i wytrzymałość. Ich znaczenie zależy od rodzaju uprawianego sportu i indywidualnych ograniczeń.

Czym trening motoryczny różni się od zwykłego treningu siłowego?

Trening siłowy jest częścią przygotowania motorycznego, ale oba pojęcia nie oznaczają tego samego. Na siłowni można wykonywać ćwiczenia głównie po to, aby zwiększyć masę mięśniową lub poprawić wyniki w konkretnych bojach.

W treningu motorycznym siła jest zazwyczaj narzędziem służącym poprawie sprawności w konkretnej aktywności. Dla zawodnika ważne jest nie tylko to, ile kilogramów potrafi podnieść, ale także czy zwiększona siła pomaga mu szybciej biegać, wyżej skakać albo lepiej kontrolować ciało.

Dlatego trener motoryczny może wykorzystywać sztangę, hantle czy maszyny, ale równie często korzysta z ćwiczeń z masą własnego ciała, skoków, sprintów, gum oporowych i piłek lekarskich.

Dla kogo przeznaczony jest trening motoryczny?

Najbardziej kojarzy się ze sportem wyczynowym, ponieważ jest ważnym elementem przygotowania zawodników. Korzystają z niego piłkarze, koszykarze, siatkarze, biegacze, zawodnicy sportów walki, tenisiści oraz przedstawiciele wielu innych dyscyplin.

Nie oznacza to jednak, że trening motoryczny jest przeznaczony tylko dla profesjonalistów. Może korzystać z niego również osoba biegająca rekreacyjnie, grająca raz w tygodniu w piłkę albo przygotowująca się do pierwszych zawodów.

Odpowiednio uproszczony trening może być przydatny także osobom, które po prostu chcą sprawniej funkcjonować na co dzień. W takim przypadku celem może być zwiększenie siły, poprawa równowagi, mobilności i tolerancji na wysiłek.

Czy trening motoryczny pomaga zapobiegać kontuzjom?

Nie można zagwarantować, że jakikolwiek trening całkowicie ochroni przed urazem. Kontuzje mają wiele przyczyn, w tym kontakt z innym zawodnikiem, zmęczenie, wcześniejsze urazy, obciążenie treningowe czy przypadkowe zdarzenia.

Dobrze zaplanowane przygotowanie fizyczne może jednak poprawiać cechy potrzebne do bezpieczniejszego radzenia sobie z obciążeniami. Silniejsze mięśnie, lepsza kontrola ruchu i odpowiednio rozwinięta tolerancja na wysiłek mogą ograniczać część czynników zwiększających ryzyko urazów.

Szczególne znaczenie ma stopniowe zwiększanie obciążeń. Nawet najlepsze ćwiczenie może stać się problemem, jeśli zostanie wykonane w zbyt dużej objętości albo wprowadzone zbyt szybko.

Jak wygląda trening motoryczny dla biegacza?

Biegacz nie potrzebuje wyłącznie kolejnych kilometrów. Trening motoryczny może obejmować ćwiczenia wzmacniające nogi, biodra i tułów oraz zadania poprawiające zdolność do generowania siły podczas kontaktu stopy z podłożem.

W planie mogą pojawić się przysiady, wykroki, wspięcia na palce, martwy ciąg, ćwiczenia jednonóż oraz elementy skocznościowe. Konkretne ćwiczenia i ich trudność trzeba jednak dopasować do doświadczenia oraz aktualnego etapu przygotowań.

Dla biegacza ważna jest również właściwa objętość. Trening siłowy nie powinien powodować tak dużego zmęczenia, że kolejne jednostki biegowe stają się niemożliwe do wykonania zgodnie z planem.

Jak wygląda trening motoryczny dla piłkarza?

Piłka nożna wymaga częstych sprintów, przyspieszania, hamowania, zmian kierunku i kontaktu z przeciwnikiem. Trening motoryczny powinien więc przygotowywać ciało właśnie do takich działań.

Oprócz ćwiczeń siłowych wykorzystuje się sprinty na krótkich odcinkach, ćwiczenia zmiany kierunku, skoki oraz pracę nad mocą. Duże znaczenie ma również siła mięśni nóg i tułowia.

Nie należy przy tym mylić treningu motorycznego z treningiem technicznym. Prowadzenie piłki, podania i strzały rozwijają umiejętności piłkarskie, natomiast przygotowanie motoryczne ma stworzyć fizyczne możliwości do skutecznego wykonywania tych działań.

Czy dzieci mogą wykonywać trening motoryczny?

Tak, pod warunkiem że jest dostosowany do wieku i poziomu rozwoju. U dzieci przygotowanie motoryczne powinno koncentrować się przede wszystkim na nauce prawidłowego ruchu, koordynacji, równowadze, szybkości oraz podstawowych wzorcach ruchowych.

Nie ma potrzeby kopiowania planów przeznaczonych dla dorosłych zawodników. Zajęcia dla dzieci powinny być różnorodne i często mieć formę zabaw ruchowych.

Stopniowo można uczyć przysiadu, skoku, lądowania, biegu, rzutu czy pracy z lekkim oporem. Najważniejsza jest prawidłowa technika i dopasowanie trudności do możliwości młodej osoby.

Jak często wykonywać trening motoryczny?

Częstotliwość zależy od głównej aktywności oraz liczby pozostałych treningów. Osoba ćwicząca rekreacyjnie może wykonywać dwie jednostki tygodniowo, podczas gdy zawodnik realizujący rozbudowany plan sportowy może potrzebować innego rozwiązania.

Więcej nie zawsze oznacza lepiej. Trening motoryczny jest dodatkowym obciążeniem, które musi zostać uwzględnione razem z treningami technicznymi, biegowymi, meczami i zawodami.

Plan powinien więc uwzględniać także regenerację. Jeśli pojawiają się długotrwałe zmęczenie, pogorszenie wyników i problemy z wykonywaniem podstawowych ćwiczeń, warto przeanalizować łączne obciążenie.

Ile powinien trwać trening motoryczny?

Nie istnieje jedna prawidłowa długość zajęć. Dobrze zaplanowana jednostka może trwać około 45–75 minut, ale krótsze sesje również mogą być skuteczne.

W przypadku treningu szybkościowego jakość jest ważniejsza niż liczba powtórzeń. Jeśli zawodnik jest mocno zmęczony i każde kolejne przyspieszenie wykonuje coraz wolniej, dalsze dokładanie sprintów może przestać realizować właściwy cel.

Podobna zasada dotyczy ćwiczeń mocy. Skoki i rzuty powinny być wykonywane dynamicznie, dlatego zbyt duże zmęczenie pogarsza ich jakość.

Czy trening motoryczny pomaga schudnąć?

Może zwiększać wydatek energetyczny i pomagać utrzymać lub rozwijać masę mięśniową, ale nie jest specjalnym sposobem na redukcję tkanki tłuszczowej. O zmianie masy ciała decyduje przede wszystkim długoterminowy bilans energetyczny.

Jeżeli osoba z nadwagą rozpoczyna przygotowanie motoryczne, ćwiczenia powinny być dostosowane do jej możliwości. Nie ma potrzeby rozpoczynania od dużej liczby skoków czy intensywnych sprintów.

Znacznie rozsądniej jest stopniowo budować siłę i wydolność, a dynamiczniejsze elementy wprowadzać wtedy, gdy organizm jest już na nie przygotowany.

Czy trening motoryczny można robić w domu?

Część ćwiczeń można wykonywać bez rozbudowanego sprzętu. Przysiady, wykroki, pompki, ćwiczenia równowagi i niektóre zadania stabilizacyjne da się wykonać w niewielkiej przestrzeni.

Większym ograniczeniem mogą być sprinty i niektóre ćwiczenia skocznościowe, do których potrzeba odpowiedniego miejsca. Do rozwoju maksymalnej siły również przydają się ciężary pozwalające stopniowo zwiększać obciążenie.

Na początku najważniejsze jest jednak opanowanie podstaw. Jeśli ćwiczący potrafi dobrze kontrolować własne ciało, późniejsze korzystanie z dodatkowego sprzętu staje się znacznie łatwiejsze.

Jak zacząć trening motoryczny?

Pierwszym krokiem powinno być określenie celu. Innego przygotowania potrzebuje osoba chcąca poprawić wynik na 10 kilometrów, innego piłkarz, a jeszcze innego ktoś wracający do regularnej aktywności.

Następnie warto ocenić aktualne możliwości. Jeśli podstawowy przysiad, wykrok albo utrzymanie równowagi sprawiają trudność, nie ma sensu od razu przechodzić do skomplikowanych ćwiczeń dynamicznych.

Plan powinien rozwijać organizm stopniowo. Najpierw warto opanować technikę, potem zwiększać obciążenie, a dopiero później dodawać bardziej wymagające warianty.

Czy warto trenować z trenerem motorycznym?

Wsparcie specjalisty może być szczególnie przydatne osobom przygotowującym się do konkretnej dyscypliny albo wracającym do pełnej aktywności po przerwie. Trener może ocenić sposób wykonywania ruchów i dopasować ćwiczenia do rzeczywistych potrzeb.

Nie każdy trener pracuje jednak w ten sam sposób. Warto zwrócić uwagę na jego wykształcenie, doświadczenie, sposób planowania oraz to, czy potrafi wyjaśnić cel stosowanych ćwiczeń.

Dobry trening nie powinien być zbiorem efektownie wyglądających zadań wykonywanych tylko dlatego, że są trudne. Każde ćwiczenie powinno mieć swoje uzasadnienie w kontekście celu ćwiczącego.

Co to jest trening motoryczny w praktyce?

W praktyce jest to świadome rozwijanie zdolności fizycznych potrzebnych do wykonania określonych zadań ruchowych. Może obejmować siłę, szybkość, moc, wytrzymałość, koordynację, mobilność oraz równowagę, ale proporcje tych elementów zależą od potrzeb konkretnej osoby.

Nie chodzi o to, aby każdy trening kończyć skrajnie zmęczonym. W wielu przypadkach znacznie ważniejsza jest jakość wykonania ruchu, odpowiednia progresja i zachowanie świeżości potrzebnej do treningu głównej dyscypliny.

Odpowiadając więc na pytanie, co to jest trening motoryczny, można określić go jako przygotowanie organizmu do sprawniejszego, silniejszego i bardziej efektywnego ruchu. Dobrze zaplanowany program nie próbuje rozwijać wszystkiego naraz, lecz koncentruje się na cechach, które w danym momencie najbardziej ograniczają ćwiczącego albo mają największe znaczenie w uprawianym sporcie.

Źródło: www.fitandfashion.pl